| Jongeren internationaal |
Jongeren bouwen duurzaamheid op internationaal niveau Studenten uit verschillende windstreken, klimaatzones en economieën wisselden op Global Energy Now! (GEN), kennis en ervaring uit over duurzame projecten in hun land. Een zelfbewuste jonge lichting studenten, wetenschappelijk geschoold voor wie duurzaamheid geen keuze is, maar een feit. “Niet praten, maar doen”, is hun motto. In het binnen- als buitenprogramma van dit duurzaamheidscongres in de Friese hoofdstad was veel tijd ingeruimd voor uitwisseling van ervaringen, oplossingen en conceptontwikkeling op het gebied van duurzaamheid. ’s Ochtends spraken ‘ouwe’ rotten uit de Nederlandse duurzaamheidsbeweging hen toe. Prins Carlos de Bourbon de Parme, Jacqueline Cramer en Ruud Koornstra vertelden over het waarom van duurzaamheid en hoe zij dit in Nederland in praktijk proberen te brengen. Eén ding werd op GEN duidelijk: Nederland past enige bescheidenheid. Zo stak de afwezigheid van een Haagse delegatie schril af bij de buitenlandse delegaties. Regeringen en universiteiten hadden die wel naar GEN gezonden, bestaande uit ministers, wetenschappers en studenten uit onder andere Oeganda, China, Ghana, Zuid-Korea, Griekenland, Kroatië, Suriname, Curaçao en Indonesië. The Green Ocelots Tijdens de middagsessies met workshops en eigen presentaties van de studenten vlogen de vragen en mogelijke oplossingen over en weer over tafel. Zo presenteerden onder de naam the Green Ocelots (NL = pardelkatten), Curaçaose studenten duurzame toekomstplannen voor hun eiland. Deze ontsproten deels uit de groeiende frustratie onder de eilandbewoners over de vervuilende Isla-olieraffinaderij aan het Schottegat, die door een buitenlandse maatschappij wordt geëxploiteerd en voornamelijk voor de export produceert. “Ook wij zien de prijs van de olie die afkomstig is van ons eigen eiland, stijgen. Dus waarom gebruiken we niet de door God gegeven zonne- en windenergie?” vragen de studenten zich af.
Zij pleiten allereerst voor een Milieueffectrapportage-beleid door de overheid op Curaçao. Daarnaast stellen zij voor een groene wijk te bouwen volgens het LEED-ND-concept (Low energy electron diffraction-Neighbourhood Development). De buurt met energiezuinige woningen die zelf hun energie opwekken met zonnepanelen of windmolens en een eigen waterreservoir onder het huis hebben, wordt compact gebouwd. Winkels en andere voorzieningen zijn op loop- of fietsafstand, zodat het autogebruik ontmoedigd wordt. Voor de Green Ocelots, die het plan ontwierpen voor Aqualelectra het lokale nutsbedrijf voor elektriciteit en water, heeft de buurt een voorbeeldfunctie bij de toekomstige renovatie van bestaande huizen op Curaçao. “Be your own energy”, luidt het devies van de Green Ocelots. Een heel ander geluid komt van Surinaamse studenten van de Anton de Kom-universiteit in Paramaribo. Zij voelen weinig voor deze subsidie-afhankelijkheid uit Nederland. “Dit is een geluid van Surinamers, die al te lang te ver van hun moederland wonen”, verwoordt één van hen deze generatiekloof. Hun conclusie luidt: Suriname heeft veel potentie op het gebied van renewable energy. Het gebruik hiervan staat echter nog in de kinderschoenen. Bedrijven zoals Telesur maken al gedeeltelijk gebruik van zonne-energie bij hun zendmasten. Windenergie kan, zo voorspellen die onderzoekers in 2013 in Suriname een feit zijn. Het is wel zaak dat in een vervolgonderzoek uitgezocht wordt: Hoeveel en waarvoor energie in Suriname nodig? Hoeveel geld de gebruiker wil betalen en wie in deze schone energiewinning wat en hoe gaat beheren? Ook Karin Brouwer, docent aan de Van Hall Ladestein Institute, noemt GEN een groot succes, “Het is een internationale inspiratiebron die op LinkedIn voortgezet wordt. Die studenten zijn zo super gemotiveerd en leergierig. Ze beseffen zo goed dat één-op-één kopiëren niet werkt, daarvoor zijn klimatologische, geologische, economische en politieke verschillen onderling te groot. Vanuit die wetenschap gaan ze nu aan de slag.” |